Laurine Vandepitte

Een eigen gedicht

Thu, 17 Jul 2008 14:35:10 GMT

Vlinder

Je fladdert speels hier

dan dartel weer daar!

Iedereen volgt jouw bewegingen

bewondert jouw mooie kleuren

maar niemand ziet jouw ziel.

Schijnbaar houd jij van iedereen

wat weten zij van jouw gebroken hart?

En je speurtocht naar liefde?

Wie voelt jouw pijn?

Vlieg maar!

Zweef maar door mijn dromen!

Ooit bereik jij het licht!

(c)Laurine Vandepitte

Reggie, de rasta-rups, een sprookje

Mon, 14 Jul 2008 09:34:41 GMT

Er was eens een rups, die wel zulk lang haar had, dat de apen er soms in rondslingerden!

Hij zag er heel artistiek uit met zijn dreadlock-haarbos en zijn lievelingsmuziek was reggae. Volgens hem was dat heel rustgevende muziek, waar je heel vrolijk van werd. Hoe kon het ook anders? De zon scheen altijd waar hij woonde! In zo’n paradijs wil iedereen toch wonen?

Yeah, man! Reggie de rasta-rups vond dat ie maar geboft had. Hij kroop maar een eind weg door ‘t leven, zong onderweg wat reggae-liedjes voor de kost en was op zijn manier gelukkig.

Zéker als zijn vriendin, Sluimer de slak, in de buurt was.

Op zekere dag haperde Reggie de rasta-rups met zijn lange haren achter een boomtak. Daar hing hij ineens te bengelen! Hij zwiepte wat heen en weer en maakte zich -als een springveer- beurtelings klein en héél lang . Dit alles herhaalde hij wel meer dan twintig keer, maar het hielp niet, klonk alleen heel muzikaal,dát wel. Sluimer de slak zat een paar takjes hoger dan Reggie. Ze at smakelijk een groen blaadje op en had nog niets in de gaten.Reggie de rasta-rups ging rustig door met benji-jumpen maar kreeg zijn dreadlocks niet los!

Jij lijkt wel een accordeon! Het klinkt goed hoor! Waarom speel je geen tango voor mij?, riep iemand, die onder de boom zat. Tango is heel modern en je kunt er heerlijk op dansen!

Als jij mij uit mijn nestels bevrijdt, dan speel ik voor jou een tango!, riep Reggie brutaal terug.

Hij keek omlaag en ontdekte tot zijn grote schrik toen pas wie hij geantwoord had!

De grote dikke kok van het restaurant naast zijn boom stond niet bepaald als “grootste slakkenvriend” bekend! Reggie had onbedoeld zijn vriendin Sluimer de slak in gevaar gebracht! Vele van haar franse familieleden hadden door deze kok met foto en al als delicatesse bovenaan zijn menukaart gestaan. Daarna had de kok hen op een zogenaamd slakkenbordje gepresenteerd aan de mensen! De rillingen liepen Reggie nóg over de rug!

Oei!Oei!, dacht Reggie.Hoe moet ik ons uit deze gevaarlijke situatie redden?

De kok ging rechtopstaan en plukte Reggie aan z’n lange haren zó uit de boom! Daarna hield hij hem omhoog en keek hem met z’n grote donkere ogen héél geïnteresseerd aan!Toen zag de kok ook Sluimer de slak zitten! Zij bibberde over heel haar glibberige lijfje en kroop in haar schelp. De kok plukte nu ook Sluimer’s schelp uit de boom!

Reggie’s hersens draaiden overuren! Hij moest een list verzinnen, om Sluimer uit de buurt van de kok zijn kookpannen te houden!

Wist jij, dat langharige rupsen erg giftig zijn?, vroeg hij aan de kok.Ik heb net mijn vriendin gekust, zie je. Nu is zij net zo giftig als ik!

Het is ook altijd wát met rasta-rupsen!, bromde de kok. Ik wou net een nieuw escargot- recept uitproberen en nu verpest jij het!

Ik weet het goedgemaakt!, zei Reggie slim. Laat Sluimer en mij een show opvoeren in jouw restaurant! Wij zullen voor jou de tango dansen op mijn muziek! Het enige, dat ik als loon vraag, is een krop sla voor ons tweetjes! Dat lijkt mij een eerlijke deal man, of niet soms?

Je doet maar! Als ik maar flink veel klanten krijg!, glunderde de kok. In gedachten zag hij al bergen euro’s zijn kassa instromen! Zijn zaak kon wel een extra publiekstrekker gebruiken, wist ook Reggie de rasta-rups. De toeristen werden de laatste tijd steeds verwender en eisten steeds betere waar voor hun geld. Reggae was een beetje op z’n terugkeer, maar tango was dé hype! Ze hingen een affiche voor het raam en gingen hun mooiste danskleren aandoen.

Het restaurant zat propvol die avond.Iedereen had heerlijk gegeten en wachtte op de show. Helemaal voorin de zaal was een podium gemaakt. Het doek ging langzaam op...

Reggie hing aan een tak boven het aquarium met de goudvissen. In zijn lange haren schommelde Sluimer de slak. Ze had haar mooiste roze glitterjurk aan, die zo mooi kleurde bij Reggie’s veelkleurige danspak! Ze wierpen een kushandje naar hun publiek.

Iedereen applaudisseerde voor hen! Toen trommelde de kok met een soeplepel op een pan, als teken dat de muziek kon beginnen! Reggie rekte zich melodieus uit en kromp weer ineen ,op de tonen van een heuse tango! Sluimer vleide zich tegen hem aan en toen begonnen zij te dansen.

Het publiek was wild-enthousiast en begon prompt mee te dansen!

De kok wreef zich verheugd in de handen. Hij besloot om voorlopig maar géén slakken meer op het menu te zetten. Je wist immers maar nooit of er nog méér artistieke slakken op aarde rondkropen? Of nog méér Reggie’s? Zo’n gouden kassucessen kon je toch niet opeten?

Reggie en Sluimer hadden, toen ze dit wel zéér goede nieuws hoorden, de avond van hun leven! Zij dansten gewoon door, tot zij de allerlaatsten op de dansvloer waren. Het werd al weer licht! De kok was allang in slaap gevallen, dus verdwenen zij stilletjes en zochten een veilige schuilplaats op!

Niemand heeft hen in tijden meer gezien, maar je kan er zeker van zijn! Als er ergens reggae gezongen of tango gedanst wordt, dán zijn zij vast weer in de buurt!

Een bank vol vogels, i.m. voor een knusse zitbank

Mon, 14 Jul 2008 09:15:08 GMT

Een bank vol vogels

Mijn hart weent om mijn “roze” bankje

wij deelden zoveel jaren samen lief en

leed en werden samen grijs.

Toch bleef er altijd veerkracht en

zonnigheid in ons beider leven, ondanks

’t voortdurende gemopper van de buitenwacht,

die ons veel liever ergens anders had gezien.

Nu is het ze dan eindelijk gelukt!

Jij moest wijken naar de vuilnisbelt

mijn trouwe bankje, mijn steun

door niemand anders te vervangen…

Voor mij leefden al jouw roze vogels

als de zon op jouw rimpels scheen

schoon kon ik je niet meer krijgen,

je had –net zoals ik – teveel te verduren gehad en

was al tweedehands toen ik je kocht.

Ik bood jou met liefde een plaats in mijn huis aan

en genoot dagelijks van jouw doorleefde aanblik.

Dominantie van derden eist thans een zware tol.

Al staat er reeds een nieuwere bank op jouw plaats,

ik mis jou! Jou had ik zelf gekozen en altijd beschermd,

tot een ander harteloos over jouw lot besliste.

Zullen ze mij –later - ook bij zware storm en regen dumpen,

als ik te oud geworden ben voor dit huis?

©Laurine Vandepitte

Een vriendschapsvlinder voor u!

Sun, 13 Jul 2008 12:42:40 GMT

Aan al mijn vrienden/bezoekers zend ik symbolisch deze vredesvlinder. Ik hoop dat hij u gelukkig maakt! I send this butterfly of Peace to all my friends and visitors. I hope it will bring you lots of hapiness! Have a nice day!
MySpace Graphics & MySpace Layouts

Een goed hulpmiddel tegen onverwerkt verdriet

Mon, 07 Jul 2008 08:57:09 GMT

Ik zie het bij zoveel mensen en word er vrijwel dagelijks mee geconfronteerd: zoveel onverwerkt verdriet!

Het zou niet mogen hé? Ik heb ooit traumaverwerking gedaan volgens de Jean Jensonmethode, dat helpt nog steeds erg goed. Ik herken in velen van u het gekwetste kind, net als bij mij. Soms heeft een mens(of een kind)zo danig veel verdriet of angsten verkropt, dat ie er niet eens meer weet van heeft. Dat kan zich vele jaren later ineens openbaren in allerlei onverklaarbare stemmingen. Bijvoorbeeld: als ik teleurgesteld ben in iemand en het geen plaats kan geven waarom het mij vandaag de dag zo extreem veel verdriet doet. Dán is er meestal sprake van een heel oud kinderverdriet. De tegenwoordige verdrietveroorzaker herinnert op zo'n moment mijn diepste onderbewustzijn aan een gelijkaardig feit uit een verdrongen verleden.

Volgens Jean Jenson moet je dan iets heel simpels doen om het verdriet eruit te laten komen. Zet jezelf neer op een rustige plaats, waar je door niemand gestoord wordt(al zou dat op het toilet zijn!) en laat je verdriet rustig naar boven komen. Als de tranen komen, veeg ze dan onder geen beding af! Laat ze vloeien, al loopt daarbij het snot uit je neus, maar je mag het absoluut niet afvegen! Je kan altijd een papieren zakdoekje op je kleding of op tafel leggen, waar je het op kan laten druipen. Je zal heel snel merken(tijdens het letterlijk snotteren)dat er meer aan de hand was dan je op het eerste zicht dacht.

Door te huilen als een kind komt ineens de ware reden van je verdriet naar boven! Je herinnert je opeens de oude feiten, maar kunt ze nu aan als een volwassen mens, omdat je tezelfdertijd beseft dat er nu geen reden meer is om bang te zijn voor de belager, omdat jij nu immers ook volwassen bent! Goed hé? Ik raad je aan om tijdens zo'n therapeutische huilbui alles van je af te schrijven, dan helpt het nog beter, maar ondertussen NIET JE NEUS SNUITEN.

Je zal zien dat je nadien extra energie hebt en ontdekken dat je feitelijk niet boos of verdrietig was op de huidige teleursteller, maar op iemand uit het verleden. In zo'n geval heb je machteloos afgereageerd op zogenaamd de verkeerde persoon. Oké, je hebt er misschien terecht ruzie mee gemaakt, maar de extreme woede of het onverklaarbare extra verdriet, dát was een onverwerkt restant uit het verleden en dát moest er dringend uit! Probeer het maar eens uit.

Vele mensen die iemand door de dood verliezen beseffen ook niet dat ze niet alleen verdriet hebben, maar ook boos zijn op de overledene. Waarom liet hij of zij hen ineens zomaar achter? Hoe moesten de nabestaanden het zomaar ineens in hun eentje redden? Waarom sprak de dierbare niet met hen over zijn zorgen, ziekte of problemen? De overblijvers verkeren in een shocktoestand, maar velen verdringen die onverdraaglijke (geestelijke) pijn. Op dat moment doen zij net hetzelfde als de mishandelde kinderen. De gevolgen van dit soort onverwerkt verdriet komen vaak pas vele jaren later aan het licht, met dezelfde gedragskenmerken als boven vermeld. Ook hier raad ik de slachtoffers aan om de Jean Jensonmethode toe te passen. Het slachtoffer speelt meestal jarenlang de rol van vrolijk mens en verstopt z'n verdriet achter een masker van grappen. Doordat wij al vele jaren lang in een zeer harde maatschappij leven, denken de meesten dat zij hun zorgen alleen op moeten (kunnen) lossen. Wanneer dat niet lukt, zoeken zij hun toevlucht in een af andere drug: teveel werken, teveel kopen, teveel snoepen, teveel drinken, teveel eten, teveel vriendjes, teveel medicijnen. TEVEEL OUD VERDRIET DUS !

Om al die medemensen, lotgenoten van het leven, zou ik het liefst van al mijn armen heen slaan, om samen met hen het oude verdriet eruit te huilen. Om hen weer een kans te geven op een gelukkig leven.Het heeft mij ook vele jaren gekost en het kost mij nog steeds af en toe moeite, maar het kán en het mág eruit! Als je het alleen wil verwerken dan mag dat, maar het moet niet! Niemand verwacht van jou het onmogelijke. Ik vond het destijds eerst ook maar zwak van mezelf om deskundige hulp te vragen, gesprekstherapie van mens tot mens. Later besefte ik pas, dat zoiets feitelijk ook in je eentje vechten voor je geluk is, zij het met behulp van een (ervarings)deskundige.

Tenslotte nog een woordje van troost. Gisteren zong ons koor tijdens een liturgieviering in Sluis. Het Evangelie was uit Matteüs 11, 25-30. Daarin stond onder andere te lezen:(in die tijd sprak Jezus:)

Komt allen tot mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken.

Alhoewel ik niet elke zondag naar de kerk ga spraken deze woorden mij erg aan. Daarom geef ik ze door aan u, omdat u zich ook getroost en geborgen zoudt weten. Houdt dus moed, er is altijd ergens iemand die om u geeft!

Boek: Een zoektocht naar je ware zelf, auteur: Jean Jenson, meer info op het Internet.

Zomaar iets meligs! Something funny

Tue, 01 Jul 2008 17:34:08 GMT

Omdat het vandaag zo warm is even iets geinigs!
MySpace Graphics & MySpace Layouts

Mijn spreuk van de dag

Thu, 26 Jun 2008 12:36:47 GMT

Elke dag is een goede dag, voor diegene, die het goede in alles wenst te zien.

Every day is a good day, for those who wants to see the good in everything!(L.V.)

MySpace Graphics & MySpace Layouts

Voor al wie even liefde nodig heeft

Mon, 23 Jun 2008 12:31:35 GMT

Lieve mensen, soms heb ik niet genoeg energie om iedereen persoonlijk te bedanken voor de vele mooie graphics en lieve woorden die u aan mij wijdt. Ik hoop dat u op mijn space altijd even tot rust komt bij de foto's, mijn verhalen en gedichten. Weet, dat ik ieder van u in mijn hart sluit en in gedachten even omarm. Ik hoop dat deze woorden u even een warm gevoel in uw hart geven. Het Indiaanse plaatje hieronder is bedoeld als vriendschapsgroet aan al mijn bezoekers!

Dear visitors, sometimes my energy is not big enough to write you all imidiatelly. I hope my space gives you a good time and a warm feeling. In my thoughts I give you a hug and lots of friendship! Have a nice day and see you!

To all my precious friends, with love!

Mon, 23 Jun 2008 12:18:29 GMT

MySpace Graphics & MySpace Layouts

Viering Sint Jansnacht

Fri, 20 Jun 2008 13:16:04 GMT

Lieve vrienden, vanavond wordt weer de Sint Jansnacht gevierd!

Van de viering van vorig jaar kunt u hierboven enkele foto's zien. Toen vond de viering plaats bij schapenboerderij De Goede Hope, tussen Breskens en Hoofdplaat.

Vanavond wordt u echter voor dit Midzomerfeest verwacht op de rustieke boerderij van de familie Serrarens, aan de Nolleweg 8 te IJzendijke. Hoe laat? Tussen 20.00 en 24.00 uur! Het belooft weer een gezellig familiefeest te worden voor de hele parochie. Op het programma staan activiteiten voor jong en oud. Hoogtepunt van het gebeuren is natuurlijk het Sint Jansvuur!

Wie meer wil weten over het ontstaan en waarom van de huidige Sint Jansnachtvieringen kan ook een kijkje nemen op de volgende link: http://www.tomaatnet.nl Wie weet tot ziens?

Ode aan Breskens

Thu, 19 Jun 2008 07:28:41 GMT

Zondagavond in Breskens

na de mist en de wolken

er roert wat in ’t water, op de zee en in ‘t zand

op een steiger wat vissers

en eeuwig ook meeuwen wegwiekend van ’t land

na God zegent de visser zijn brood en z’n schuit

halleluja zingen ook nu weer de vogels

in al hun eenvoud nog het mooiste geluid

in Breskens is elke dag een festijn

vijf broden en twee vissen

behoren altijd tot de vangst in de mijn

ik hou van Bresjes en ook van de zee

hier zijn geen prinsesjes, hier tel ik nog mee

geef mij maar een visser, wat brood en forel

al maak ik een misser, men aanvaardt mij hier wel

©Laurine Vandepitte

Een prachtige dagreis met Anbo Breskens!

Tue, 17 Jun 2008 13:52:32 GMT

Door ’t Hageland naar Scherpenheuvel

Woensdag 28 mei ’08. Met een luxe touringcar van Toffe Tours en Koen als chauffeur, vertrokken 33 leden van Anbo Breskens naar Scherpenheuvel. Rond 8.30uur zag de lucht er regenachtig uit, maar de temperatuur was goed. Volgens de weerman zou het zeker 25 graden worden. Iedereen was netjes op tijd bij Goedertijt, dus dat was meteen een goede start!

Via de Expresweg reden wij naar Vlaams Brabant, waar in Scherpenheuvel een gids zou opstappen: Christiane, die ons vorig jaar vele leuke wetenswaardigheden vertelde over Monschau en omgeving. Zij zou, tijdens onze huidige reis ook een stadswandeling met ons maken en een bezoek aan de Basiliek brengen. Op ons goedgevulde programma stond verder ook nog een bezoek aan de Abdij van Averbode en aan een wijnhoeve. Niks te klagen dus!

Pie en ik zaten vlak achter de chauffeur en hadden een prachtig uitzicht. Rond 9.20uur passeerden wij al Stekene. Onderweg zagen wij vele malse weiden met herkauwende koeien, een rustgevend zicht. Het begon gestaag drukker te worden op de Expresweg. Vooral het vrachtverkeer van Gent naar Antwerpen was goed vertegenwoordigd. Het viel ons op dat er zovele prachtige nieuwe trucks bijwaren! Zij reden in vaak ellenlange colonnes. Onder hen een met een opvallende tekst op de cabine: “Do’nt touch my truck or I’ll smash you face!”

Of ,voor Bressiaanse verstaanders: “Kom niet aan m’n truck, of ik sloan joe smoel stuk!” Wel aggressief hé?

Rond half elf doorkruisten wij Hulshout, het Pallieterdorp, met zijn heide en hoge pijnbomen. Via Tessenderlo en de abdij van Averbode ging onze rit verder naar Scherpenheuvel-Zichem, de streek van De Witte en De Heren van Zichem. Via allerlei groene heuvels passeerden wij café ’t zat Paterke en Parking het Boemelke. Dat belooft!, dachten wij. Ondertussen was onze vriendelijke gids al opgestapt en had zij ons al een en ander uitgelegd.

Rond elf uur kwamen wij, na een korte file langs allerlei souvenirkraampjes, aan bij restaurant De Ster in Scherpenheuvel. Daar werden wij verwelkomd met een lekker streekontbijt: een appelflap en een krakeling met koffie. Aan de muur hingen drie prachtige olieverfschilderijen van Frans van Leemputten, onder andere: “De kaarskensprocessie”uit 1903-1905. Dat was een goede voorbereiding op onze moderne “bedevaart”naar de Basiliek Onze Lieve Vrouw van Scherpenheuvel, wat verder in dezelfde straat. Dat de Basiliek inderdaad op een scherpe heuvel ligt, konden wij wat later zien , toen wij de steile rozenkransweg met kapelletjes lieten voor wat die was. Te moeilijk voor senioren en andere mensen die niet zo goed ter been zijn!

Wel mooi om te zien, daar niet van. In de Basiliek was net een gezongen eredienst ter ere van de H. Maagd Maria bezig. Wij keken even rond in de zeven kapelletjes, die rond het hoofdaltaar opgetrokken zijn en genoten er even van de rust en de kunst. En dan te bedenken dat deze Mariaverering destijds allemaal begonnen is in 1304 met het ophangen van een Mariabeeldje aan een eik! De legende vertelt dat een herdersjongen ooit eens probeerde om dat beeldje van de eik weg te nemen, maar verstijfd ter plaatse bleef! Zijn meester, die hem zocht, hing het beeldje snel terug en toen kon zijn knecht weer lopen. Zo gaf Onze Lieve Vrouw te kennen dat zij op deze plaats vereerd wilde worden en er kwamen sindsdien steeds meer bedevaarders naar “de Scherpe Heuvel”. Het plaatsje kreeg daarom die naam en een grote basiliek, waarin de aartshertogen Albrecht en Isabella regelmatig een bezoek brachten. Isabella offerde op de inwijdingsdag van de basiliek haar sieraden op de trappen van het altaar en miljoenen andere gelovigen gooiden sindsdien ook geld bij de voet van het altaar, zij het nu in een offerblok! Overal zijn muren er getooid met devotietegeltjes voor bekomen gunsten.

Omdat het aantal bedevaarders steeds toenam werd er kortgeleden een extra Mariahal bijgebouwd, waarin grote groepen zelfs Alpenhoornmissen bijwonen!

Naast de Basiliek bezochten wij ook de eeuwenoude waterput. Een bezienswaardigheid van 62 meter diepte! Water was anno 1632 in Scherpenheuvel zo schaars dat iedereen er met zijn emmertje water in kwam putten. Dat zal een lange file geweest zijn, dacht ik Net zo lang als de vele souvenirkraampjes vol anijslekkernijen langs de hoofdstraat?

Een beetje vermoeid, door het broeierige weer, liepen wij terug naar restaurant De Ster. Daar werden wij door het vriendelijke personeel verwend met een voortreffelijk driegangen menu: huisgemaakte groentesoep, vol au vent met friet en ijs toe. Een regenbuitje verfriste ondertussen de natuur, het voorspelde onweer bleef echter uit.

Blij van zin trokken we verder, naar de Witheren van Averbode. Hun Norbertijnenabdij ligt op een driesprong van Limburg, Brabant en Antwerpen. Op het kerkhof van die abdij ligt de beroemde Belgische schrijver Ernest Claes begraven, samen met zijn vrouw. Normaliter mogen daar alleen paters op begraven liggen, maar voor hen maakten zij een uitzondering. Wij waren onderweg al zijn geboortehuis gepasseerd, dat nu als museum fungeert.

Bij de Abdij van Averbode hoort ook Drukkerij Altiora, waar Claes zijn vele boeken liet drukken. Vroeger mocht men het hele domein bezichtigen, nu alleen nog de RK kerk en de grote winkel, vol boeken, religieuze snuisterijen en overige waren.

Christiane vertelde ons dat er in een luikje naast de toegangspoort van de abdij ooit kinderen te vondeling werden gelegd. Men legde toen de helft van een speelkaart bij het kind en de andere helft legde men in het nisje, voor de moeder, voor in geval zij later haar kind weer terug kwam vragen! Een andere, bijzondere anekdote betrof familie van onze gids! Christiane had ooit een Norbertijner pater in haar familie, Na de dood van haar vader vonden zij, in diens kelder een valies, met daarin een heel pak brieven. Deze bleken na lezing te gaan over haar overgrootvader’ s zoon: Pater Jef! In 1892 begon deze aan zijn ouders te schrijven over zijn leven als Norbertijn. Eerst over hoe hij zijn opleiding kreeg in Sint Truiden, dan als novice in Tongerlo en later als pater in de abdij van Averbode. Hij schreef zijn ouders zelfs over de oprichting van een missiepost in Brazilië(Säo Paulo), waar hij tot aan zijn dood gewoond en gewerkt had( hij was daar net geen hulpbisschop geworden) en ligt er ook begraven.

De huidige Witheren van Averbode hebben al grote interesse getoond in die brieven en wellicht komt er in de toekomst een boek uit over Pater Jef’s belevenissen! Altijd interessant.

De temperatuur was gestegen en wij hadden trek gekregen in een ijsje. Recht tegenover de abdij lag een prachtig park, met daarin de zogenaamde Melkijsjesdreef. De meesten van ons gezelschap lieten er zich de hoorn des overvloed goed smaken!

Wat kon je als lid van Anbo Breskens nog meer wensen? Een fris wit wijntje? Ook aan die wens werd voldaan! Met de Demer mee reden we naar Diest en zo verder naar Assent, waar wij verwacht werden op Wijnhoeve Elzenbosch. De voormalige wijngaardhouder Jos verwelkomde ons in de mooie fruitstreek, die als het Hageland bekend staat. Hij gaf er een boeiende rondleiding langs de peren en druivelaars. Op de grote binnenkoer van zijn vierkantshoeve mochten wij even genieten van de zon én zijn zelfgeoogste wijn! Het is te zeggen, nadat wij drie verloren(gelopen)dochters teruggevonden hadden! Dit mocht de pret niet drukken, of iemand moest er spijt van gehad hebben, dat het eerder beloofde bezoek aan een wafelbakkerij wegens onvoorziene omstandigheden niet door kon gaan?

Bij de Wijnhoeve hoorde ook nog een proeflokaal, met allerlei melige teksten op de muren. Wie er iets van wil zien bekijkt maar de foto’s op mijn website!

Het was ondertussen al vijf uur in de namiddag, tijd om stilaan huiswaarts te keren. Dat deden wij via het bloemendorp Waanrode, om vervolgens afscheid te nemen van onze leuke gids Christiane. Het was rond 17.45 uur nog steeds 24 C en Koen voerde ons gezellig verder naar Hoboken, waar wij samen nog een uitgebreide koffie- en broodmaaltijd nuttigden in het Sportcomplex “Extra Time”. Rond 21.20uur waren wij veilig thuis.

Wij hadden zoals altijd alle reden om dankbaar te zijn. Een prima verzorgde dagreis, een goeie chauffeur en dito gids. Mooi weer, veel gezien en veel bijgeleerd. Ontspanning, een beetje gezonde inspanning en een sprankje “beevaart” en last but not least: een Anbo Bestuur dat voor zijn leden staat! Met de hartelijke groeten van uw razende reporter “Lauriane”!

Een prachtreis naar Monschau reisverslag 1

Thu, 12 Jun 2008 14:09:01 GMT

Beter dan dit kan ik onze daguitstap met de ANBO Breskens niet omschrijven. Woensdag 16 mei 2007 vertrokken we met enige vertraging, door een dwarsliggende vrachtwagen en dito Plus- supermarkthouder, via de Dorpsstraat richting België.

Alhoewel het af en toe flink regende was de sfeer in de bus erg positief. Ondanks de langdurige droogte van de afgelopen weken was de natuur zich zichtbaar aan het herstellen. Overal kon men alsnog gewassen boven zien komen en genieten van het mooie groen onderweg. Sommige wegbermen zagen al rood van de klaprozen. Onze chauffeur, Koen, zei dat het de eerste keer was dat hij deze rit reed voor Toffe Tours. Niets van gemerkt, iedereen tevreden! In Hasselt kwam onze Limburgse gids Christiane onze gelederen versterken. Ook voor haar was het de eerste keer dat zij met Koen meereed. Christiane legde uit wat wij die dag allemaal zouden doen en bezichtigen. Rond 11 uur hielden wij een eerste stop in het Luikse Barchon, waar wij een laat, maar lekker ontbijt kregen: twee kraakverse croissants met koffie. Wij lieten ons inspireren door Christiane, die heel veel over de streek wist te vertellen. De vroegere kolenmijnen van Genk zijn alle zeven gesloten. Nu plukken hier Indiase Sikhs zes maanden per jaar aardbeien en ander fruit. Via Tongeren reden wij verder naar Franstalig gebied: de streek van Herve. De betonnen TGV- brug verminkt er echter het anders zo mooie landschap. Via een romantisch omweggetje vol bloeiende meidoornhagen en vlierstruiken, reden wij verder naar het Duitstalige Eupen, waar de chocoladefabriek van Jacques/Callebaut gevestigd is. Bij aankomst mochten wij eerst warme chocolade proeven en daarna bezochten wij er het kleine, maar interessante museum. Velen herkenden er nog de mooie bonbondozen en de prentenalbums uit hun jeugd! Wij mochten ook een kijkje nemen in de fabriek, zij het van achter glas vanwege de hygiëne. Iedereen kocht een voorraad chocolade voor thuis en sommigen waagden zich zelfs aan het chocoladebier.

Via het oude patriciërs- en huidige carnavalscentrum van Eupen ging de reis verder naar Monschau, een klim van zevenhonderd meter! De storm van de afgelopen dagen had in de Hoge Venen heel wat grote sparren geveld! Ook in het mooie Eiffel gebergte regende het.

Rond 14uur waren we op onze plaats van bestemming: restaurant “Zum Jägersruh”, net buiten Monschau. Een echte aanrader, want we kregen er verse asperge- roomsoep, knapperige schnitzels met allerlei toebehoren en een toetje, met als klap op de vuurpijl eindelijk de zon!

Na het middagmaal bezochten we te voet het eeuwenoude centrum van Monschau, met zijn vele pittoreske vakwerkhuizen en souvenirwinkeltjes. In de voormalige burcht is nu een jeugdherberg gevestigd. Het was heerlijk weer in Monschau en er werden vele mooie foto’s gemaakt, onder andere bij het bronzen beeld van de wolwassers.

Vermoeid, maar blij van zin keerden we rond 17.30 uur terug naar België, langs de Maas en de mergelstreek naar Zaal Delicia in Riemst. Daar kregen we een lekkere uitgebreide broodmaaltijd, met allerlei fijne streekkazen en vleeswaren.

Christiane nam rond 19.30uur afscheid van ons, na wat laatste uitleg over de bezienswaardigheden langs de terugweg. Koen bracht ons rond 21.30uur veilig thuis.

Het was een dag om nog vaak met blijdschap aan terug te denken en de leden danken het bestuur voor alle moeite die zij gedaan hebben om ons een fantastische uitstap te bezorgen!

(c)Laurine Vandepitte

omtrent reisverslag en mails doorsturen

Thu, 12 Jun 2008 14:00:42 GMT

Lieve vrienden, binnenkort kunt u hier mijn reisverslag lezen over de Anboreis naar Scherpenheuvel. Aan Christiane Dierx, onze voortreffelijke gids, hetvolgende: uw emailadres klopt niet, want al hetgene ik u probeerde door te sturen keert helaas bij mij terug als onleverbaar. In afwachting van de huidige foto's en het nieuwe reisverslag publiceer ik eerst nog maar eens het reisverslag van vorig jaar, over onze leuke uitstap naar Monschau!

MySpace Graphics & MySpace Codes

Voor al wie even een lief woord nodig heeft

Tue, 10 Jun 2008 19:22:47 GMT

Een palet vol aardetinten bied ik jou

en weef mijn woorden uit het niets.

Een handvol dromen schenk ik jou,

flitsen van mijn ziel, heel zuiver.

Wat ooit was zal terugkeren

in de stilte van het nachtelijk uur,

als dag niet langer van duister weet.

Licht ontkiemt in wachtende wezens,

het bos ruist zacht een wiegelied.

(c)Laurine Vandepitte

For all those who needs a gentle word

Tue, 10 Jun 2008 19:15:29 GMT

A palette filled with earth-tints I offer you

as I weave my words out of nothing.

A handfull of dreams I give you,

flashes of my soul, really pure.

What once was will return

in the silence of the nightly hour,

when daylight no longer knows the darkness.

Light germinates in waiting creatures,

the forrest is rustling softly a lullaby.

(c)Laurine Vandepitte

Voor al mijn bezoekers/to all my friends/visitors:

Tue, 03 Jun 2008 09:38:06 GMT

Myspace Graphics

Een tip voor lekkerbekken!

Sat, 24 May 2008 14:36:37 GMT

Ik heb onlangs gehoord dat er in Brugge, in de buurt van het station, een heus frietmuseum geopend is. Meteen opgezocht op het Internet en ja hoor, gevonden! Echt een aanrader voor iedereen die dol op friet is en/of meer over dit Belgische product wil te weten komen. Op de website kan je in drie talen meer te weten komen over friet. Ik heb de link meteen in mijn favorieten gestopt en zie al uit naar een live bezoek aan dat museum. Zeg het voort! Prettig weekend allemaal!

Friendship Myspace Comments

Even iets vrolijks op een mooie dag

Thu, 22 May 2008 10:57:11 GMT

Dag lieve bezoekers c.q. vrienden allemaal! Het is te mooi weer om te zitten kniezen over pijntje hier pijntje daar, ruggenprik gehad en dergelijke meer. Daarom plaats ik vandaag een paar van mijn absurdingetjes in mijn log, Kunnen jullie lekker meelachen. Ik ben zeer benieuwd naar jullie spontane reacties erop! Doeidoei en hopelijk tot ziens!

Dijn is mijn, sprak de ekster en hij ruilde zijn veren voor een boa!

Herpak U!, zei de strenge diëtiste tegen haar snotterende patiënte, dus at deze het buffet voor dertig personen in d'er eentje op! Hot! Myspace Comments

to all my visitors/aan al mijn bezoekers

Thu, 15 May 2008 14:32:02 GMT

Hartelijk dank voor uw reactie op mijn weblog, foto's , gedichten en verhalen! Thank you so much for your reactions on my weblog, photo's, poems and stories! Love from Laurine<
MySpace Graphics & MySpace Layouts
DIV>

Photo Album: Folklore tijdens Dolle woensdag in Breskens 2006

Thu, 03 Jul 2008 11:11:33 GMT

Folklore tijdens Dolle woensdag in Breskens 2006

Argentijnse dansgroep

gauchodansen

de danseressen

vrolijkheid alom

Mexicaans temperament!

orkest en dansgroep Mexico

Oekraïnse wervelwind!

zingende volksdanseressen

grappige dansers

hopla voor Kalinka!

More Photos...

Photo Album: Folklore in Sas van Gent 2006

Thu, 03 Jul 2008 10:52:32 GMT

Folklore in Sas van Gent 2006

uw reporter in Breskens

Argentijnen in Sas van Gent

volksdansen uit Argentinië

gaucho-dansen

veel afwisseling

prachtig om te zien

en indrukwekkend!

een zwependans

vurige muziek

fantastische dansers

More Photos...

Photo Album: Viering Sint Jansnacht 2007

Sat, 21 Jun 2008 08:04:09 GMT

Viering Sint Jansnacht 2007

tussen Breskens en Hoofdplaat

bij De Goede Hope

allerlei schaapjes

het Sint Jansvuur

parochieherder Jos met kudde

wandeling vooraf

hoe mooi was het daar maar!

zonsondergang

rustgevende stilte

wat vindt u ervan?

More Photos...

Photo Album: Anbo dagreis naar Scherpenheuvel(B)2008

Thu, 19 Jun 2008 13:40:49 GMT

Anbo dagreis naar Scherpenheuvel(B)2008

fris wijntje hoor!

het proeflokaal

uitleg door de wijngaardier

een oude huiskamer

Wijnhoeve Elzenbosch

de wijngaard ligt achter de perelaren!

graf van Ernest Claes

Icoon

Mariabeeld

interieur abdijkerk

More Photos...

Photo Album: I love Zeeuwsch-Vlaanderen!

Thu, 19 Jun 2008 13:14:56 GMT

I love Zeeuwsch-Vlaanderen!

trekpaarden Eede

Juust wa'k wou

in Schoondijke

prachttuin

tulpen uit A'dam?

uitkijkpost

Cécémelkoeien!

ingepakte kerk te Groede

Groede nabij 't Kerkhof

Baersande

More Photos...

Photo Album: Irénée Duriez en Conceptdag 2008

Thu, 19 Jun 2008 12:49:46 GMT

Irénée Duriez en Conceptdag 2008

Conceptleden

Kunstenaar en fan

Irénée Duriez

een mooi beeld

bronzen vrouwen

in de beeldentuin

dansend naakt

nog een impressie

het atelier

kerk van Eernegem

More Photos...

Photo Album: Anboreis Monschau

Tue, 17 Jun 2008 18:18:12 GMT

Anboreis Monschau

mooi lelijk

doorkijkje

kerk met boemeltje

centrum Monschau

bij De Wolverver

verliefd

stemmige kerk

onze Wies

Christiane met de groep

wie zou dat zijn?

More Photos...

Photo Album: Zakynthos Griekenland

Sat, 07 Jun 2008 18:42:48 GMT

Zakynthos Griekenland

imm006_14A

imm008_16A

imm009_17A

imm010_18A

imm012_20A

imm019_27A

imm021_29A

imm022_30A

imm001_20A

imm002_19A

More Photos...

Photo Album: het mooie strand van Breskens

Tue, 15 Apr 2008 14:14:43 GMT

het mooie strand van Breskens

imm016_16A

imm017_17A

imm018_18A

imm019_19A

imm020_20A

imm021_21A

imm022_22A

imm023_23A

imm024_24A

imm025_25A

More Photos...